இரண்டாம் உலகம் – ஒரு பரவச அனுபவம்

1 பின்னூட்டம்

o
இதனை இவன் முடிப்பான் என்றாய்ந்து காத்துக்கொண்டிருந்த முக்கிய நண்பர்கள் அத்தனை பேரும் உரத்த குரலுடன் காறி உமிழ்ந்துவிட்டதால் இதை எழுத நேர்கிறது. போஸ்டர்களும் டீசர்களும் ட்ரெய்லர்களும் எந்த ஒரு ஆர்வத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்று சொன்னால் ஒரு வகையில் அது பொய்யாகிடும். இந்த கலவைகளுக்குச் சற்றும் சம்பந்தமில்லாத தனி ஓவியமாகத்தான் திரைப்படம் இருந்து தொலையும் என்பது வழக்கமான செல்வராகவன் பல்லவி. இதற்கு நடுவில் உலக சினிமா விமர்சக பிதாமகர்கள், வெளியாகும் ஒவ்வொரு புகைப்படத்திற்கும் The Fountainல் தொடங்கி Oz வரை விதவிதமாக பெயர்களை அள்ளிவிட்டு பேண்ட்வித்தைத் தின்றுகொண்டிருந்தார்கள். என்ன நடந்தாலும், செல்வா. நண்பரும் உடன் வருவதாகச் சொன்னதால் வழக்கமான வெள்ளி இரவுக்காட்சி, சனி மாலைக்காட்சிக்கு தள்ளி வைக்கப்பட்டது.

கண்ணாடி நீருக்குள் மிதக்க, ஆர்யாவின் குரலில் தொடங்குகிறது. இது இரண்டு உலகங்களின் கதை. இதுவரைகேட்ட எல்லாக் கதைகளின் தொகுப்பு என்பதான முன்பேச்சுகளைத் தாண்டி, கார்டூன்களின் வழி இரண்டாம் உலகத்தின் வரலாறு சொல்லப்படும்போதே முழுக்கதையும் முடிந்துவிட்டது. தவற விட்டு, கொட்டக்கொட்ட விழித்திருந்தவர்களுக்கு ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள். செல்வாவின் நாயகர்கள் எல்லாக்காலங்களிலுமே குறிக்கோளவற்றவர்களாகத்தான் இதுவரை இருந்திருக்கிறார்கள். வாழ்வின் அர்த்தத்தை விளக்கிச் சொல்லவோ, அவர்களின் தனியுலகிலிருந்து பொது உலகிற்கு இழுத்துவரவோ ஒரு பெண். அப்பெண்ணுடன் காதல், அவளுக்கான ஒவ்வொரு தப்படியும் பொறுப்பற்ற நாயகனை இழுத்துக் கொண்டுவந்து பொதுவாழ்க்கைக்குள் தள்ளிவிடுவதுதான் மொத்தப்படமாகத்தான் இதுவரை இருந்திருக்கிறது.

மது ரம்யாவைக் காதலிப்பதும், ரம்யா இறப்பதும், மது இரண்டாம் உலகத்திற்கு பயணித்து காதலை வர்ணா மறவனுக்கு அறிமுகப்படுத்துவதுனா முழுக்கதையை இந்நேரத்திற்குள் அத்தனை பேரும் பேசி முடித்திருப்பார்கள் என்பதால் அதை விடுகிறேன். தெலுங்கில் இப்படத்தின் பெயர் வர்ணா. தமிழில் இரண்டாம் உலகம். இரண்டாம் உலகம் முழுக்க வண்ணமயமானது, தாயை கடவுளாகச் சொல்வது. அதே உலகத்தில்தான் பெண்கள் அடிமைகளாக நடத்தப்படுகிறார்கள். காதல் என்பதென்றறியாமல், பெண்கள் பிள்ளை பெற்றுக்கொடுக்கும் இயந்திரமாக மட்டும் நடத்தப்படுகிறார்கள். பெண்கள் அடிமைகளாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறார்கள். அவளிடம் யாரும் அனுமதி கேட்பதில்லை (இதையெல்லாம் கேட்டுட்ருப்பாங்களா? உனக்கு பிடிச்சிருந்தா போய் எடுத்துக்கோ – வசனம்). வர்ணாவை ”அடைவது” மறவனின் நோக்கம். நண்பர்கள் சொன்னதைப்போல அவள் அனுமதிக்காக அல்ல, சந்தர்ப்பத்திற்காக காத்திருக்கிறான் இரண்டு முறை கொட்டையில் உதைபட்டு தோல்வியும் அடைகிறான் . எஜமானனால் செய்த தவறிற்கு வெளித்தள்ளப்பட்ட வர்ணாவிற்கு உணவும், குளிராடையும் கொடுத்து மறைந்து கொள்கிறான். இது ஏழுகடல் ஏழுமலை தாண்டியிருக்கும் இன்னொரு உலகம் மட்டும்தானா?

இந்த உலகத்தில் மதுபாலகிருஷ்ணன் பொதுநலவாதி. ஊருக்கு உதவுபவன். கழிப்பறை கழுவும் பெண்ணை சொந்தக்காசில் மருத்துவம் பார்ப்பவன். அப்பாவிற்கு சின்ன அசூயை கூட இன்றி குண்டி கழுவி விடுபவர். கூசுதுடா என்ன அப்பா சொல்ல சும்மாயிருப்பா என தொடர்வதெல்லாம் செல்வராகவனைத் தவிர வேறுயாராவது தமிழ் சினிமாவில் வைப்பார்களா எனத் தெரியவில்லை. ரம்யா மருத்துவர். மருத்துவமனை காட்சியிலெல்லாம் ஒன்று பிரசவம் பார்க்கிறார், அல்லது குழந்தைகளுடன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறார். கழிப்பறை சுத்தம் செய்பவளின் குழந்தையை மதுபாலகிருஷ்ணன் கையிலேந்தும்போது ரம்யா காதலிக்கத் தொடங்குவதைப்போலத்தான், பிரசவ அறைக்குள் ரத்தம் சொட்டச் சொட்ட பிறந்த குழந்தையை ரம்யா கையில் ஏந்தும்போது மதுபாலகிருஷ்ணன் காதல் கொள்ளத் தொடங்குகிறான்.

மறவன் எல்லா செல்வா நாயகர்களைப்போலவும், பொறுப்பற்றவன். உதவாக்கரை. குடிகாரன். நாட்டுத் தளபதியின், சண்டையிடக்கூடத் தெரியாத தத்தி . வர்ணா, அனாதை. காளான்களைப் பறித்துவிற்றும், வீட்டு வேலைகளை செய்தும் தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்பவள். மறவனின் மனைவியாகி அடிமைப்பட விரும்பாதவள். மறவன் மட்டுமில்லாது எந்த ஆணின் கரமும் படாமல் தனித்து வாழ விரும்புபவள். அகங்காரி. படையில் சேர வருபவளை மன்னர் தனது உடைமையாக்கிக் கொள்கிறார். அவள் ‘என்னுடையவள்’ என வந்து நிற்கும் மறவனை சிங்கத்தைக் கொல்லச் சொல்ல, மறவன் சிங்கத்துத் தோலைக் கொடுத்து, வர்ணாவை வாங்கிக்கொள்கிறான். தன்னைத்தானே குத்திக்கொண்டு இறந்துவிட முயற்சிக்கிறாள்வர்ணா.

கிட்டத்தட்ட அதே தருணத்தில்தான், ரம்யா தன் தடைகளை உடைத்து மதுபாலகிருஷ்ணனிடம் தன்னை ஒப்படைக்கிறாள். விபத்தில் உடனடியாக இறந்துவிடுகிறாள் ( 7G யாருக்குமேவா நினைவுக்கு வரவில்லை?) . இரண்டாம் உலகத்தில் அம்மா இந்த தருணத்தில்தான் வர்ணாவைக் காப்பாற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்,மதுபாலக்கிருஷ்ணன் ரம்யாவின் மார்புகளையே முட்டிக்கொண்டிருப்பதையெல்லாம் உங்கள் கற்பனைக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

சின்னச் சின்ன வசனங்களிலும், இடைவெளிகளாலும், சுட்டப்பட்டிருப்பது இரண்டு உலகங்களும் வேறு வேறல்ல. ஒன்றோடொன்று பிணைந்தவை. இரண்டு ஆர்யாக்களும், இரண்டு அனுஷ்காக்களும் தனித்தனியர் இல்லை. அவள் இறக்க முயற்சித்து காப்பாற்றப்படும்போது இவள் இறந்து அவளைக்காப்பாற்றுகிறாள். இவன் இறக்க முயற்சிக்கும்போது, அவன் இவனை மயக்கத்தில் தன் உலகத்திற்கு தூக்கிச் செல்கிறான். எல்லாவற்றிலும் ஒற்றை இழையாக நிற்பது காதல். வாசித்த அபத்தங்களிலேயே எரிச்சலூட்டிய ஒன்று, இந்த ஆர்யா அந்த உலகம் போனதுமே பூப்பூத்துவிடுகிறது, காதல் வந்துவிடுகிறதென்றெல்லாம் வந்த வார்த்தைகள். போலவே இரண்டாம் உலகத்தில் மறவன், வர்ணாவின் மீது ’காதல்’வைத்திருந்தான் என்று புரிந்து கொண்டதொரு அபத்தம். அம்மாவைச் சாத்தான் படைகள் தூக்கிப்போகும் பாதையில்தான் மறவன் அம்மாவைக் காப்பாற்ற எதிர்ப்படுகிறான் ( வாள்சுத்தத் தெரியாதவன் இந்த இடைவெளியில் கற்றுக்கொள்கிறான். எப்படி?) ஊருக்குள் வராத வர்ணா வாளைத் தூக்கிக்கொண்டு மறவனுக்கு உதவவருகிறாள். (எல்லாம் வல்ல அம்மா சாத்தான் படைகளுக்கு உடன்படாமல், தன் இருப்பிடத்திலேயே அவர்களை அழித்திருந்தால்?) வர்ணாவை மதுபாலகிருஷ்ணன் பார்க்கும்போது…. நிற்க.. காதல் கொள்ளவில்லை. தன் காதலியை நினைத்துக்கொள்கிறான். காதலுக்கு மட்டுமே இந்த உலகம் அசைந்து வழிவிடும் என்கிறது வசனம். அதுவும் எப்போது, அவளைக்காதலிக்கிறேன் என்பதைத்தாண்டி, நினைவு மனம் எல்லாம் அவள் நிறையும் போது. இறந்து போன காதலியை திரும்ப பார்க்க நேரிடும் தருணம் அன்னியமாகத் தெரிந்தால், பிரிந்த காதலியை இன்னொருவன் மனைவியாக நீங்கள் பார்க்க நேரிடும் ஒரு சுயதருணத்தை நினைத்துப்பாருங்கள். உலகம் அசைந்து வழிவிட்டுத்தான் ஆகவேண்டும் இல்லையா?

மதுபாலகிருஷ்ணன் இரண்டு உலகங்களிலும் வெளிப்படுத்துவது அப்பழுக்கற்ற தூய அன்பை மட்டுமே. முன்பின் தெரியாத வேலைக்காரப் பெண் (அதெப்படி வேலைக்காரப்பெண் முன்பின் தெரியாமல் இருக்கமுடியும்? முதல் காட்சியைப்பார்க்கவும் ), விபத்துகளில் அடிபட்டவர்கள், சக்கர நாற்காலியில் இருக்கும் வாதம் கொண்ட அப்பா, இன்னொருவருக்கு நிச்சயம் செய்யப்பட்ட காதலி. இந்த உலகில் அப்பழுக்கற்ற அன்பு கொண்ட ஒரே ஆள் யார்? அந்த அன்பு யார் மீது செலுத்தப்படுகிறது? குழந்தை – அம்மா. இரண்டாம் உலகத்தில் வர்ணா மதுபாலகிருஷ்ணனைப்பார்த்து அவன் என் குழந்தை மாதிரி எனச் சொல்லுமிடமும் அதற்கே.

முதலாம் உலகத்தில் அப்பாவைப் பார்த்துக்கொள்கிறான், ரம்யாவைக் காதலிக்கிறான். இருவரும் இறந்தபின் இரண்டாம் உலகத்திற்கு ‘அம்மா’வால் வரவழைக்கப்படுகிறான். அங்கு, வர்ணாவிற்கு காதல் என்றால் என்ன சொல்லிக்கொடுக்கிறான். மறவன் “ நீ இப்படியே பார்த்துக்கொண்டிருந்தால் இந்த உலகத்தையே வென்று உன் காலடியில் வைப்பேன்” என்ற மதுபாலகிருஷ்ணனின் காதல் வசனத்தைச் சொன்னபின், மூன்றாம் உலகத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்படுகிறான்.

இரண்டாம் உலகத்தின் எதிர்கால அம்மா யார்? வழக்கமான செல்வராகவனின் மகேஷ்,வினோத்,குமார், வாசு, முத்து என்ற ஒற்றைப்பெயர்களைத் தாண்டி, இந்த நாயகன் ஏன் மதுபாலகிருஷ்ணன்? (இன்னொரு இரட்டைப்பெயர் கார்த்திக் சுவாமினாதன் – மயக்கம் என்ன) மழையின் ஊடாகவும், ஆற்றின் ஊடாகவும் ஏன் இந்த உலகம்-உலகம் பிரயாணம் நிகழ்கிறது? ஏன் ரம்யா முதலாம் உலகத்தில் பிரசவத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்? காமம் காரணம் காட்டி விரும்பிய எத்தனை பெண்களை வேண்டுமானாலும் ஆண் எடுத்துக்கொள்ள முடியும் ஒரு உலகத்தில் எப்படி வர்ணா அனாதையாக இருக்கிறார்? தளபதியின் மகன் தத்தியாக இருக்கும் ஒரு ஊரில் அனாதை எப்படி அவ்வளவு நேர்த்தியாக வாள் சுற்றுகிறார்? கல்யாணத்திற்கு முன் வாள் சுற்றத் தெரியாத மறவன், எனக்கும் கத்துக்கொடு என வர்ணாவிடம் கேட்கும் மறவன் இரண்டாம் பாதியில் எப்படி வாள் சுற்றுகிறான்? இவனால் அந்தக்கூட்டத்தைச் சமாளிக்க முடியாதென எப்படி வர்ணாவிற்குத் தெரியும்?

எல்லாக்கேள்விகளுக்கும் படத்திலேயே பதில்களோ, இட்டு நிரப்ப இடைவெளிகளோ இருக்கின்றன. ஒரு வழிப்பாதையாக சொல்வதைக்கேட்டு எழுந்து வர எத்தனையோ படங்கள் இருக்கையில், செல்வாவையும் மிஷ்கினையும் பாலாவையும் பிடித்து தொங்கிக்கொண்டு, ”அவர் ஏன் அதச் சொல்லல இதச்சொல்லல ஏமாத்திட்டார் ?“ என குதிப்பதெல்லாம் முட்டாள்தனமின்றி வேறில்லை. இரண்டாம் உலகம் என்பது ஒரு வகையில் செல்வராகவனின் கனவுகளுக்குள் ஒன்றில் பார்வையாளன் நுழைந்து பார்க்கும் ஒரு பயணம். பரவச அனுபவம் என்பது இந்த ஊடுருவலே.

o

Confessions (2010) – வன்மங்களின் வலைப்பின்னல்

பின்னூட்டமொன்றை இடுக

 நன்றி : உயிரோசை

பாவமன்னிப்பில் அமர்ந்திருக்கும் ஒரு பாதிரியாருக்கு என்னென்னவிதமான மனக் கொந்தளிப்புகளை அந்த வாக்குமூலங்கள் கொண்டுவந்து சேர்த்திருக்கக்கூடும்?பிறருக்கான சிறு துரோகத்திலிருந்துசில தலையெழுத்துகளை மாற்றியமைக்கும் கொலைகள் வரை எத்தனை கதைகளைக் கேட்டிருக்கக்கூடும் அவர்?

முதலாவதாக ஒரு ஆசிரியைவசந்தகால விடுமுறைக்கு முந்தைய நாளின் இறுதி வகுப்பில் பேசத் தொடங்குகிறார்வகுப்பு பதின்மருக்கான சேட்டைகளுடன்ஆசிரியை குறித்த கவனமின்மையுடன்தான் இருக்கிறது ஆசிரியைதன் குழந்தையின் தந்தை எச்..விவைரஸ் பாதித்தவர் எனும் விவரம் சொல்லும்வரைதிடீரென அமைதி சூழ்கிறதுமூச்சை அடக்கிக் கொள்கின்றனர்ஆசிரியையின் ஸ்பரிசத்திலிருந்து விலகுகின்றனர் எயிட்ஸ் குறித்த விளக்கங்களுக்குப் பிறகு சுவாசம் மீள்கின்றனர்தன் குழந்தை இறந்துவிட்டதாகவும் அது விபத்தல்ல கொலை என்கிறார்அந்தக் கொலைக்குக் காரணம் அதே வகுப்பிலிருக்கும் இருவர் என்றும் இன்னும் சில மாதங்களில் அந்தக் குழந்தையின் மரணத்திற்குக் காரணமான இருவருக்கும் எயிட்ஸ் கிருமிகளை உள்ளிட்டதாகக் கூறுகிறார்வகுப்பை நிசப்தம் சூழ்கிறது.நம்மையும்.
ஆசிரியையால் தண்டிக்கப்பட்டதாகச் சொல்லப்படும் இரு மாணவர்களில் ஒருவன்விடுமுறை முடிந்தும் பள்ளி திரும்பாதவன்அவனைப்பற்றி அறிந்து கொள்ள அந்த பள்ளியில் புதிதாக இணைந்த இன்னொரு ஆசிரியர் முயல்கிறார்உண்மையில்அவன் பள்ளிக்கு வராமல் போனதன் காரணத்தை அந்த ஆசிரியரைத் தவிர எல்லா மாணவர்களும் அறிந்திருக்கின்றனர்.

பாவமன்னிப்பின் பாதிரி இடத்தில் நாமும் மவுனமாக அமர்ந்திருக்கிறோம்.சிறுவன் மொத்தமாய் மனதை இழந்துவிட்டிருக்கிறான்தன் நோய் எந்த விதத்தில் பரவக்கூடும் என்பதைப் பற்றிய அறியாமையும்மரணம் குறித்த பயமும் கலந்த பிறழ்ந்த மன நிலையில் பல நாட்களாக குளிக்காமல்,உடைகளை மாற்றிக்கொள்ளாமல் முடிவெட்டிக்கொள்ளாமல் அறையில் அடைந்து கிடக்கிறான்தந்தையில்லாமல் தாயால் வளர்க்கப்படுபவன்.தாயையும் இப்போது நெருங்க விடுவதில்லைபுதிய ஆசிரியர் இதைப்பற்றி விவரம் எதுவுமறிமால் இவனை மறுபடியும் பள்ளிக்கு அழைத்து வருவதற்கான ஏற்பாடுகளில் இருக்கிறார்அவ்வப்போது துணைக்கு ஒரு மாணவியையும் அழைத்துக்கொண்டு இவனுக்கு ஆறுதல் சொல்ல வருகிறார்.இவர் வந்து செல்லும்போதெல்லாம் சிறுவனின் மனப்பிறழ்வு உச்சத்தைத் தொடுகிறதுஅடைத்த கதவின் மறுபுறம் கூக்குரலிடுகிறான்எதையாவது கண்ணாடி உடைத்து வெளியில் எறிகிறான்மறுபுறத்தில் பள்ளியில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட இரண்டாவது மாணவன் துறவியின் மன நிலையுடன் பள்ளியில் தொடர்கிறான்கொலை குறித்த குற்ற உணர்ச்சி எதுவும் அவனிடம் இல்லை.சக மாணவர்களுக்கு குற்றம் சாட்டப்பட ஒருத்தன் கிடைத்த கொண்டாட்டம்.மின்னஞ்சல்களில் சிறுசிறு அசைவுகளில் அவர்கள் இவனைச் சீண்டிக்கொண்டேதான் இருக்கிறார்கள்புத்தகங்களைத் தூக்கி எறிகிறார்கள்.சலனம் எதுவுமில்லை.

பள்ளியில் தொடரும் சிறுவன்,அவனைப்பற்றிய அவதூறுகளைப் பரப்பாத இன்னொரு மாணவியுடன் இணைக்கப்படுகிறான்(இவள்தான் வீட்டிலிருக்கும் சிறுவனை அழைக்கச்செல்லும் ஆசிரியருக்கு உதவியாய்ச் செல்பவள் என்பது மெல்லிய பின்னல்). இருவரையும் கைகாலைக்கட்டி தலையைப்பிடித்து முத்தமிட வைக்கிறார்கள்அதை அலைபேசியில் படம் பிடித்து பிறர் மிரட்ட எத்தனிக்கிறார்கள்இவன் தன் பொறுமையை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்துகிறான்பிளேடால் தன் விரலை அறுத்து ரத்தத்தை அலைபேசி மீது சொட்டுகளாய் விடுகிறான்எயிட்ஸ் குறித்த பயங்கள் மாணாக்கர்களுக்குள் பீதியை ஏற்படுத்துகிறதுமுத்தமிட வற்புறுத்திய மாணவனை இவன் முத்தமிடுகிறான் (உதட்டில்!) . இன்னும் பிற சீண்டல்கள் தொடர்ந்தால்,எல்லாருக்கும் இதையே கடத்தப்போவதாகச் சொல்கிறான்அடுத்த காட்சியில் ஒரு உணவகத்தில் கண்ணாடிப் பெட்டகம் முழுவதும் இரத்தம் சிந்தியிருக்கிறதுஎல்லா உணவுகளின் மீதும்ரொட்டிகள் மீது கேக்குகள் மீது இரு கை பூசிய தடங்கள்இரண்டு கையிலும் ரத்தம் வழிய பாதையிலிருந்து வெளிப்படுவது வீட்டிலிருக்கும் சிறுவன் மிசுகி கிடஹராஒரே நேரத்தில் இரு மாணவர்களையும் ஒரே விதத்தில் இரத்தத்தை பிறர் மீது பூச வைத்த மாயக்கண்ணி பார்ப்பவர்களின் கற்பனைக்கு,
ஷுயா வான்னபிஆசிரியையால் குற்றம் சாட்டப்பட்டும் பள்ளியில் தொடரும் மாணவன்.

பிற குழந்தைகள் போல அழகான பொம்மைகளலல்லாதுபொம்மைகளைப் பிய்த்து அதன் உள்ளடக்கங்களையும் வேலை செய்யும் முறமைகளையும் தாயால் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டு வளர்பவன்எதையும் உள்ளார்ந்து கவனிப்பதே பொழுதுபோக்கானாவன்தன் மேற்படிப்பு ஆராய்ச்சி இன்னபிற காரணங்களுக்காக தாய் குடும்பத்தை விட்டு விலகிவிட தந்தையால் வளர்க்கப்பட்டவன்இருவரும் பிரிந்த சில நாட்களிலியே தந்தை அடுத்த திருமணம் செய்துகொள்கிறார்சின்னம்மா குழந்தை பிறக்கும் தறுவாயில் இவன் இணைந்திருக்கும் சிறுவீட்டில் தனிமையில் விடப்படுகிறான்.தனிமையில் இவன் விருப்பமெல்லாம் பிரிந்த தன் தாயைச் சந்திப்பதுதன் பரிசோதனை வெற்றிகளைப் பகிர்வதுஅவள் வேலை செய்யும் நிறுவனத்திற்கு தன் சாதனைகள் அடங்கிய இணைய தளத்தை பகிர்கிறான்.சீண்டுவார் இல்லைபிறகு சிறிய கொலைக்கருவியைத் தயாரித்து தளத்தில் வெளியிடுகிறான்பின்னூட்டப்பெட்டி நிறைகிறதுமறுபடியும் உதவிகரமான கண்டுபிடிப்புடன் ஒரு போட்டியில் கலந்து வெல்கிறான்ஆனாலும்செய்தித்தாள்கள்தன் குடும்பத்தைக் கொன்ற இன்னொரு சிறுமியைத் தான் கவனிக்கின்றனகொலை மட்டுமே உலகத்தின் கவனத்தை தன்பால் திருப்புமென கொலைக்கான துணையைத் தேடும்போது இரண்டாவது சிறுவனுடன் நட்பாகிறான்இருவரும் சேர்ந்து கொலை செய்கிறார்கள்.

நயோகிகுற்றம் சாட்டப்பட்டு வீட்டில் அடைந்து கொள்ளும் சிறுவன்முன்சொன்ன காட்சிகளின் இன்னொரு பரிமாணம் விரிகிறது.இவனுக்கு குளிக்காத,முடிவெட்டாதஅழுக்கடைந்த தேகம் மட்டுமே இவன் இருப்பை உறுதிசெய்கிறது.நாற்றம் இருக்கும்வரை தான் உயிரோடிருப்பதான நம்பிக்கைதான் இவனைத் தொடர்ந்து வாழவைக்கிறதுநயோகி எதற்கும் உதவாதவன் என்ற ஷுயாவின் கூற்று இவனுக்கு ஒலித்துக்கொண்டேயிருக்கிறதுநயோகியின் செயல் முழுவதும் ஷுயாவின் வார்த்தைகளிலிருந்து வெளியானதுகடைசியில் தன் தாயிடமிருந்து அதே சொற்களைக் கேட்கும்போதுதான் நயோகி தன் இரண்டாவது கொலையைச் செய்கிறான்.

எல்லாக் காட்சிகளிலும் பின்னணி இசையாக மெளனத்துடன் சேர்ந்த மெல்லிய கம்பி அறுந்துகொண்டே இருக்கிறதுஒரு வசனத்தின் நடு நடுவே பல்வேறு பாத்திரங்கள் தன் இருப்பை நீட்டிவிட்டுப் போகிறார்கள்இரண்டு மாணவர்கள்,ஒரு மாணவிஒரு ஆசிரியைஒரு ஆசிரியர்மூன்று மாணவர்களுடைய பெற்றோர்கள்இவ்வளவு பேரும் அவரவர் தளத்தை ஒரு புன்னகையில்ஒரு வசனத்தில் ஒரு அசைவில் பலப்படுத்திக்கொண்டே போகிறார்கள்ஆரம்பக் காட்சிகளில் வந்து கொலையுண்டு இறந்து போகும் சிறுமிகூட பஞ்சுப்பொதி பொம்மையின் மீது கனவில் இருக்கிறாள்நாய்க்கு உணவு வைக்கும் சிறு வேலையை வாஞ்சையுடன் செய்கிறாள்இறப்பதற்கு முந்தைய கணம் கண்விழிக்கும் அந்த முகம் படம் முழுவதும் கூடவே வருகிறதுஷுயா தன் தாய் பிரியும்போது தன்னையே இழந்ததாக உணர்கிறான்ஒரு சோப்புக்குமிழி அவன் காதருகே வெடிக்கிறதுபிறிதொரு நாளில் பின்னோக்கி ஓடும் கடிகாரம் ஒன்றை அவன் கண்டுபிடிக்கும்போது தாய் விலகிப்போகும் காட்சி பின்னோக்கி நகர்கிறதுஉடைந்த நீர்க்குமிழி அதே காதருகே பின்னோக்கி நகரும் காட்சியைமைப்பில் முழுதாகிறது பிறகுதான் அவன் கொலை குறித்த எண்ணங்களுக்கு நகர்கிறான்). உணவுவிடுதியெங்கும் ரத்தம் தோய்த்துவிட்டு இரு உள்ளங்கைகளும் முகத்திற்கு நீட்டும் நயோகியிடம் ஒரு புன்னகை உறைந்திருக்கிறது. (அதற்கு முந்தைய காட்சியில்தான் நயோகி புன்னகைத்தபடி இருக்கும் தன் புகைப்படத்தைப் பார்த்து ” யார் இதுஎன்ன……… க்கு இவன் சிரிக்கிறான் எனக் கேட்கிறான்)எல்லாவற்றிற்கும் தானே காசு கொடுத்துவிடுவதாகச் சொல்லும் நயோகியின் தாய் கடைக்காரன் காலில் விழுகிறாள்இப்படி ஒவ்வொரு காட்சியும் முந்தைய பிந்தைய காட்சிகளுடன் பின்னிப்பிணைந்து ஆதி கண்ணி குறித்த எந்த மையமும் இல்லாமல் நீண்டு கொண்டேதான் போகிறது.

கிம்கிடுக் பின்னால் அலைந்ததைப்போல இன்னும் சில மாதங்களுக்கு டெட்ஷுயா நகஷிமா பின்னால் அலைவேன் எனத் தோன்றுகிறது.

அதிர்வுகளின் பரிணாம வீச்சு – ஆரண்யகாண்டம் கலந்துரையாடல்

பின்னூட்டமொன்றை இடுக

[விஜய மகேந்திரன், ஆரண்யகாண்டம் திரைப்பட இயக்குநர் தியாகராஜன் குமாரராஜா, வேடியப்பன், விநாயக முருகன்]

ஜீலை இரண்டாம் தேதி, ஆரண்யகாண்டம் கலந்துரையாடல் என பேஸ்புக்கில் நண்பர் வினாயகமுருகனும், விஜயமகேந்திரனும் அழைத்திருந்தார்கள். சினிமா மீதான கூர்மையான ரசனையோ, உத்திகள் குறித்த அறிவோ இல்லையென்றாலும், கலந்து கொள்வது இரண்டையும் கொஞ்சம் வளர்க்கும் என்ற நம்பிக்கையில்தான் கலந்துகொள்வதாய் தீர்மானித்திருந்தேன். முன்னதாக என்னவென்று சொல்லத்தெரியாத ஒரு ஈர்ப்பும் ஆரண்யகாண்டம் படத்தின் மீது இருந்தது. சுப்பு, சிங்கப்பெருமாள், சப்பை, கொடுக்காப்புளி, பெயர் தெரியாத சப் இன்ஸ்பெக்டர், வாழ்ந்து கெட்ட ஜமீன் என வெவ்வேறுவித மனிதர்கள் கலந்து கோர்க்கப்பட்ட திரைக்கதையும் அதன் காட்சிக்கோணங்களும், இதனை மனதில் கருவாக வரித்து அலைந்த படைப்பாளியை நேரில் பார்க்கவேண்டும் என்ற ஆர்வமும் இன்னொரு காரணம்.

நிகழ்வு  மணி ஆறுக்கு ஆரம்பித்தது. கலந்துரையாடலுக்கு முன்னதாக பீப்பிள்ஸ்தியேட்டரின் ‘ நீங்களே சொல்லுங்க’ எனும் ஓரங்க நாடக நிகழ்வு.  நிகழ்த்தியவர் தம்பி சோழன். இன்னும் மனதின் ரகசிய ஓரங்களில் சிறு அதிர்வுகளை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கும் நிகழ்வு அது.
[பீபுள்ஸ் தியேட்டர் சார்பாக “ நீங்க சொல்லுங்க” – என்ற நாடகத்தை அரங்கேற்றும் தம்பி சோழன்.]

கூட்டத்தின் நடுவில் வந்தவர் தன் பெயர் நீலகண்டன் என்றும் மனநிலை காப்பகத்தில் மன நிலை ஆலோசகராகப் பணிபுரிவதாகவும், தன்னிடம் ஆலோசனைக்கு வந்த இருவரின் கதையை பகிர்ந்துகொள்ள விரும்புவதாகவும் சொன்னார். இரண்டுகதைகளும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாதவை.
முதல் கதை திரைப்படவெறியில் மன நிலை பிறழ்ந்த ஒரு பெண்ணைப்பற்றியது. தன்னை  நடிகர் அஜீத்தின் மனைவியென்றும், சிறு மனஸ்தாபத்தினால் அஜீத்தைப்பிரிந்து அப்பாவீட்டில் இருப்பதாகவும் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறாள். இதற்காக அப்பாவும் மகளும் அழுதுகொண்டிருப்பதாக மன நிலை ஆலோசகர் சொல்கிறார். மறுபடியும் முதலிலிருந்து ஆரம்பிக்கிறார். தன் பெயர் நீலகண்டன், மன நிலை ஆலோசகர். கொஞ்சம் திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்து உக்காருகிறேன். எதையோ சொல்லவருகிறார் என. இரண்டாவது மனநிலை பிறழ்வாளரின் கதை. ஒரு பூங்கா ஒன்றில் சந்தித்த நபர், தனக்கு யாரைபார்த்தாலும் கொல்லத்தோன்றுகிறது. இதற்கான காரண்ம் என்ன என ஆலோசனை கேட்கிறார். அவர் கதையைச் சொல்லும்போதே மறுபடியும் சுய அறிமுகத்தை ஆரம்பிக்கிறார். விளக்குகள் அணைகிறது. ஸ்ரீ நேசனின் ஒரு கவிதையை வாசிக்கத் தொடங்குகிறார். ( விளக்குகள் அணையும்பொழுது மெழுகுவர்த்தியை ஏற்றிக்கொள்ளும்படியும், கவிதை வாசிக்கப்படும்பொழுது உடன் சேர்ந்து வாசிக்கும்படியும் துண்டுப்பிரசுரம் கொடுக்கப்ப்ட்டிருந்தது.)

கவிதைக்குள் மூன்றாவது கதை வருகிறது. ஒரு குடும்பம் வழக்க்ம்போல் துயிலெழுகிறது. இருக்கும் பாலைக்காய்ச்சி டீ போட்டுக்குடிக்கிறார்கள். கடைத்தெருவிற்குப்போகிறார்கள் (கவிதையை கலந்துரையாடலுக்கு வந்திருந்தவர்களும் பின்பற்றி சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறோம்)

ஆர்ப்பாட்டமான கடைத்தெரு வழக்கத்திற்கு மாறான
அமைதியாக இருந்தது.

ஆர்ப்பாட்டமான எங்கள் குழந்தையும் வழக்கத்திற்கு
மாறாக அமைதியாக இருந்தது.

ஆறு முழ நீளத்திற்கு நைலான் கயிறு வாங்கிக்கொண்டோம்
குழந்தைக்கு ஒரு ஐஸ்கிரீமும்

கவிதையின் இந்த இடத்தை இருட்டில், 20-30 குட்டி மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சங்களுடன் கோரஸாக சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு கூட்டத்தை கற்பனை செய்து பாருங்கள். கிட்டத்தட்ட அற்புதமான உன்மத்த மன நிலை அது.

வீட்டிற்கு வந்து
தூக்கிட்டுக்கொண்டோம்
நாஙக்ள் தூக்கிட்டுக்கொண்டதற்கான காரணத்தை
இந்த உலகத்திடம் சொல்வதற்கு
எந்த முகாந்திரமும் இல்லை

கூட்டம் மொத்தம் ஒரு பித்து நிலையில் பின்சொல்லிச் சொல்கிறது இந்த வரிகளை அடையும் போது கட்டியங்காரனின் குரல் ஓங்கி ஒலிக்கிறது. “இந்த உலகத்திடம் சொல்வதற்கு எந்த முகாந்திரமும் இல்லை” . திடீரென இரு மருத்துவமனை ஊழியர்கள் இருவர் நடுவில் நுழைந்து பேசிக்கொண்டிருப்பவனை இழுத்துச் செல்கிறார்கள். ‘ இவன் ஒரு மன நோயாளி, இவன் பேசசைக் கேட்டதின் மூலமாக நீங்கள் நேரத்தை வீணடித்துவிட்டீர்கள்’ என மருத்துவமனை ஊழியன் சொல்கிறான். இரு ஊழியர்களும் மையபாத்திரத்தை இழுத்துச் செல்லும்போதே ஓங்கிய குரலில்
கத்துகிறான் கவிதையின் கடைசி வரியை “ நாங்கள் தூக்கிட்டுக் கொண்டதற்கான காரணம் அந்தக் குழந்தையிடம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது”. நாங்கள் தூக்கிட்டுக் கொண்டதற்கான காரணம் அந்தக் குழந்தையிடம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது”.

விளக்குகள் எரிகின்றன. கூட்டத்தின் பெரும்பாலான முகங்களில் புயல் கடந்த கலக்கம். சில வினாடிகள் தாமதித்து கைதட்டல் காதைப் பிளக்கிறது.  அற்புதமான நிகழ்வு. ஸ்ரீ  நேசனின் கவிதை, மருத்துவர் ஆனந்தனின் ஒரு பதிவு, மற்றும் கோபிகிருஷ்ணனின் ஒரு சிறுகதை மூன்றையும் பிணைத்த கதை என பிரசுரத்தில் சொல்லியிருக்கிறார்கள். கொஞ்ச நேரம் அந்த நிகழ்வில் ஊறிப்போய்க்கிடக்கிறேன். தற்கொலைக்காரணத்தைத் தெரிந்து கொண்ட குழந்தை இந்த மனபிறழ்ந்தவனின் நினைவில் எப்படி வருகிறது? நடிகரின் மீது கொண்ட பித்தால் பிறழ்வடைந்த பெண், எல்லாரையும் கொலைசெய்யும் வெறி கொண்ட ஆண், மனப்பிறழ்வைடைந்த இளைஞன், தற்கொலையின் காரணத்தைத் தெரிந்த ஒரே ஒரு குழந்தை எல்லாம் எந்த புள்ளியில் ஒன்று சேருகின்றன? சில கேள்விகளுக்குப் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பதில்கள். சில கேள்விகளுக்கு பதிலே இல்லை என்பதுதான் உண்மை.

o

பிறகு ஆரண்யகாண்டம் கலந்துரையாடல் நிகழ்வு தொடங்கியது.  முதலாவதாக காலச்சுவடு அரவிந்தன் ஆரண்யகாண்டம் குறித்த தனது கருத்துக்களைக் கட்டுரையாக கொண்டுவந்திருந்து வாசித்தார். (யாராவது இந்த கூட்டங்களில் கட்டுரை வாசிக்கும் பழக்கத்தை நிறுத்துவதற்கு முயற்சிசெய்யுங்களேன் பிளீஸ். தம்மடிக்கும் இடைவெளியாக பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்கள் 😦 ) அடுத்து கவிதா முரளிதரன். தனது கருத்துக்களை குறிப்புகளாகக் கொண்டுவந்து விளக்கமாக சொன்னார். பெரும்பாலான கருத்துக்கள் சுரேஷ்கண்ணனின் இந்த விமர்சனத்தையொட்டியோ, அதை மேற்கோள் காட்டியோதான் இருந்தது. ஒரு கடை நிலை சினிமா ரசிகை இடத்திலிருந்து தான் ரசித்த இடங்களை, ரசித்த பாத்திரங்களைப்பற்றிச் சொன்னார். பிறகு வெளி ரங்கராஜன். ( தனிப்பட்ட முறையில் மற்ற இருவரையும் விட ரங்கராஜனின் விமர்சனம் அல்லது கருத்து கொஞ்சம் கூர்மையாக இருந்ததாக கருதினேன் ) மூவர் பேசியதின் ஒரே சாராம்சமாக தொகுத்துச் சொன்னால் இப்படி வரும்.

“ ஆரண்யகாண்டம் குறிப்பிடத்தகுந்த முதல்-வகை முயற்சி.  நிறைய லாஜிக் ஓட்டைகள். சுப்பு இறுதிக்காட்சியில் மரணமடையாமல் தப்பித்தது வரவேற்கத்தகுந்த வித்தியாசம். ” இது போக சப்பை, சுப்பு, ஜமீந்தார் மற்றும் சிறுவனின் பாத்திரப்படைப்பு.

o

கலந்துரையாடல் என்ற அர்த்ததில் வந்தவர்களைவிட க்லந்துரையாடலைக் கவனிக்க வந்தவர்கள்தான் அதிகம் போன்ற ஒரு உணர்வு எழுந்தது. சுமார் 50-60 நபர்கள் வந்திருக்கலாம். அதில் குறிப்பிட்ட 5-6 பேர் தொடர்ந்து கேள்விகள் கேட்க அதற்கு இயக்குனர் குமாரராஜா பதில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். குமாரராஜாவின் பதில்களைப்பற்றி குறிப்பிட்டு சொல்லவேண்டிய விஷயமாக நான் கருதுவது, அவர் பதில்களும், ப்டத்தைப்போலவே எதிர்பபாராத முடிவுகளை விட்டுச்செல்வதாகத் தோன்றியது.  நண்பர்கள், குறிப்பிட்ட காட்சியை அதீத கவனத்துடன், “ இப்படி ஒரு காட்சி இருக்கிறது. இதன் மூலம் என்ன சொல்லவருகிறீர்கள் அ எதைக்குறிக்க இந்த காட்சி வைத்தீர்கள்” என கூர்மையான கேள்விகள் வைக்கப்படும்போதெல்லாம் குமாரராஜா “ எதோ எனக்கு அந்த இடத்தில் அதை வைத்தால் நன்றாக இருக்கும் என தோன்றியது எனவே வைத்தேன். பெரிதாய் எந்த உள் நோக்கமும் இல்லை என பலூனை உடைக்கிறார். சில கேள்விகள் “ இந்தக் காட்சி தேவையேயில்லையே ரகமான எளிய கேள்விகளை வைக்கும்போது “குறிப்பிட்ட காட்சி எப்படி படத்தின் போக்கை மாற்றுகிறது அல்லது அதன் குறியீட்டு அர்த்தம் என்ன என வித்தியாச கோணங்களை முன்வைக்கிறார். படம் பார்க்கும்போது சீரியஸ் காட்சி நகைச்சுவையாகவும்,  நகைச்சுவை காட்சி சீரியஸாகவும் முடியும் உத்தி இந்த இடத்தின் நினைவுக்கு வந்தது.

பெரும்பாலானவர்கள் கேட்க விரும்பிய கேள்விகளை நண்பர் விஜயமகேந்திரனே தொகுத்து வைத்திருந்து, வரிசையாக கேட்டது நிகழ்ச்சியை கொஞ்சம் சரியான பாதையில் கொண்டு சென்றதாகத்தோன்றியது. இருந்தாலும் “ சிங்கப்பெருமாளின் ஆடையில்லாத காட்சி எதற்காக, விருதுவிழாக்களுக்குப்போகும் எல்லாத் திரைப்படங்களிலும் ஒரு ஆடையில்லாத காட்சி இருப்பதைப்போலவா” போன்ற அபத்த கேள்விகளைத் தவிர்த்திருக்கலாம்.

o

யாரைப்பார்த்து இன்ஸ்பையர் ஆனீர்கள்? அடுத்த படம் என்ன? இந்த படத்தின் காட்சிகளை மாற்றவேண்டும் என ஆசைப்பட்டீர்களா போன்ற வழக்கமான கேள்விகள் கொஞ்சம் சலிப்பூட்டின. அவற்றையும் சமாளித்து, பொறுமையாக நேர்மையாக குமாராராஜா பதிலளித்தவிதம் அருமை. அதிலும், ‘புரியாத காட்சிகள் வைப்பது அதைப்பார்ப்பதற்காவது இரண்டாவது முறை தியேட்டர்க்கு வருவீர்கள் தானே” என சிரித்துக்கொண்டே பதில் சொன்னது நச்.

o

புதிய முயற்சிகளுக்கான வேட்கைகளுடன் படைப்பாளி எல்லா காலகட்டத்திலும் தயாராகத்தான் இருக்கிறான். அதற்கான வரவேற்பும் அது மக்களிடையே கிளப்பும் விவாதங்களும் மட்டுமே அந்த முயற்சிகளை நோக்கிய பயணத்தை நோக்கி படைப்பாளியைச் செலுத்துகிறது. என்னைப்போன்ற புதியவர்களுக்கு படைப்பைப்பற்றிய புதிய பரிணாமங்களைக் காட்டுகிறது. இப்படி ஒரு நிகழ்வை முன்னின்று செலுத்தியதற்காக நன்றிகள் வினாயகமுருகன், விஜயமகேந்திரன்.

o

புகைப்படங்கள் உதவி : http://www.facebook.com/media/set/?set=a.1415059312053.40629.1699704534

குறிப்புகள் எதுவுமின்றி நினைவிலிருந்து எழுதியது. தகவல் பிழைகள் இருந்தால் சொல்லுங்கள் திருத்திக்கொள்கிறேன்.

Memories of Murder -கொலைகளின் நியாயங்களும் விசாரணைகளின் அபத்தங்களும்

1 பின்னூட்டம்

யுத்தம் செய் மெமரிஸ் ஆப் மர்டரின் காப்பி என படம் வெளிவருவதற்கு முன்பே வலையுலக பரமாத்மாக்களின் ஜோதிடத்தால் தரவிறக்கம் செய்து வைத்திருந்து யுத்தம் செய் பார்த்த பிறகு பார்த்தேன். ஒரே வார்த்தைதான் பதில். இல்லை.

மூடப்பட்ட வாய்க்காலில் குனிந்து எட்டிப்பார்க்கும் ஒருவனில் தொடங்குகிறது கதை. வாய்க்காலுக்குள் கைகள் கட்டப்பட்ட நிலையில் ஒரு பிணம். தமிழ் படமாக இருந்தால் தடபுடலாகியிருக்கும் காட்சி அப்படியே மெதுவாகவே நகர்கிறது. கூட்டம் சேர்ந்து கூட்டத்தையும் சம்பவ இடத்தில் விளையாடும் குழந்தைகளையும் கட்டுப்படுத்த முடியாத கையாலாகாத டிடெக்டிவ். ஒரே ஆதாராமாகக் கிடைக்கும் கால்தடத்தையும் பாதையில் செல்லும் வண்டி அழித்துச் சென்றுவிட கையைப்பிசைகிறான்.  இந்த டிடெக்டிவும் இன்னும் இரண்டு டிடெக்டிவ்களும் சேர்ந்து துப்புத் துலக்க முயல்கின்றனர். கொலைகள் தொடர்கின்றன. விசாரணையின் முடிவு என்ன என்பதுதான் மொத்த திரைக்கதை.

படத்தின் தரத்தினை கூறுவது முதல் டிடெக்டிவை முன்வைத்து பகடி செய்யப்படும் விசாரணை முறைகள். முதல் டிடெக்டிவும் அவன் உதவியாளனும் சேர்ந்து ஒரு மன நிலை பிறழ்ந்தவனை அடித்துத் துன்புறுத்தி கொலை செய்தது தாந்தான் என ஒப்புக்கொள்ளவைக்கிறார்கள். தலைகீழாகத் தொங்கவிட்டு , வாய் திறக்கும்போதெல்லாம் மிதிமிதியென மிதித்து, டிடெக்டிவ்கள் அருகில் வந்தாலே இந்தக் கொலை மட்டுமல்ல, இதுவரை நடந்த எல்லாக் கொலைகளையுமே தானே செய்ததாக ஒத்துக்கொள்கிறான் மன நிலைபிறழ்ந்தவன். மேலும் அழிந்துவிட்ட கால்தடத்திற்கு பதிலாக, டிடெக்டிவே மன நிலை பிறழ்ந்தவனின் காலணிகளை எடுத்துப்போய் கொலை நடந்த இடத்தினருகே பதித்து புகைப்படமும் எடுத்துக்கொண்டு வருகிறான். இப்படி படம் முழுக்க நுட்பமான பகடிகள்.

மூன்றாவது புதிதாய் வந்த டிடெக்டிவ் மெல்ல மெல்ல கதையை மாற்றி தன் தோளில் சுமக்கத் தொடங்குகிறான். தொடர் கொலைகளுக்கு நடுவிலிருக்கும் அதிகமாய் கவனிக்கப்படாத ஒற்றுமைகளின் முடிச்சுகளை அவிழ்க்கிறான். எல்லாக் கொலைகளும் மழை நாளில் நடந்திருக்கின்றன. பெண்கள் உள்ளாடையால் வாய் கட்டப்பட்டு கொலை செய்யப்படுகிறார்கள். கொலை நடக்கும் நாள்களிலெல்லாம் வானொலியில் ஒரு குறிப்பிட்ட பாடல் நேயர் விருப்பமாக ஒலிபரப்பப் படுகிறது. ஒரு சுவாரசியமான வெகுஜன மர்ம நாவலைப்போல் மெல்ல மெல்ல அவிழ்கிறது முடிச்சுகள்.

புதுடிடெக்டிவ் முடிச்சுகளை அழித்துக் கொண்டிருக்கும் அதே நேரத்தில் பழைய டிடெக்டிவ்கள் இன்னும் அபத்த சிந்தனைகளுடனே அலைகிறார்கள். முட்டாள்தனமான முடிவுகளுடன் சம்பந்தமில்லாத இடத்திற்கு போய் சம்பந்தமில்லாதவற்றை நோண்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். கிட்டத்தட்ட திருப்பதியில் மொட்டை அடித்தவன் என ஊர் நாட்டுப் பக்க நகைச்சுவையில் சொல்வோமில்லையா அப்ப்டி ஒரு நிலையில், கொலை செய்தவனின் முடி பிணத்தில் இல்லை எனத் தெரிந்து மொட்டை அடித்தவன் கொலை செய்திருக்கலாமென்றும் புத்த பிட்சுவாயிருக்கலாம் என்றும் முடிவுக்கு வருகிறார்கள். அது குறித்த காட்சிகளும் அவர்களின் தேடலும் புன்னகை வரவழைப்பவை.

பழைய டிடெக்டிவ்களுக்கு கொலைகாரனை கண்டுபிடிப்பதைவிட வழக்கை முடித்து பரணில் போடுவதிலேயே அதிக ஆர்வமிருக்கிறது. புதிய டிடெக்டிவைப்பார்த்து ”இப்படியெல்லாம் உன்னால் யோசிக்க முடியாது. என் அனுபவமும் ஒரு காரணம்” என அவர்கள் சொல்லும் காட்சியும், பழைய குற்றவாளிகள் அனைவரையும் நேரில் வரிசையாகப் பார்த்து ‘கண்ணைப்பார்த்தே கொலைகாரனை என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியும்’ என பீற்றிக்கொள்ளும் காட்சியும் நுண்ணிய நகைச்சுவை. எத்தனை அபத்தமானது நமது விசாரணை முறைகள். எத்தனை வேகத்தில் விசாரணையிலிருப்பவர்கள் வழக்கை முடிப்பதில் ஆர்வமாயிருக்கிறார்கள் என சின்னச் சின்ன காட்சிகளில் போகிற போக்கில் பின்மண்டையில் அடித்துவிட்டுப்போகிறார்கள். கடைசியில் கொலையாளியை நெருங்கிவிட்டோமென ஒருவனை நெருக்கிப்பிடித்து கைது செய்யப்போகையில் அவன் இல்லை எனத் தெரிகிறது. அதைத்தவிர படத்தில் சொல்வதற்கு ஒன்றுமே இல்லை. கொலை காரர்கள் எல்லாரும் கிடைத்துவிடுகிறார்களா என்ன?

படத்தில் குறிப்பிடத் தகுந்த இன்னொரு முக்கிய அம்சம் உளவியல் ரீதியிலான சிறுசிறு விவரணைகள்,. பழைய டிடெக்டிவ்கள் அடித்து உண்மையை வரவழைக்க முயல்கையில் புதிய டிடெக்டிவ் பொறுமையாக இருக்கிறான். இவர்களின் முட்டாள்தனங்களை சித்ரவதைகளை எந்த ஒரு ஆர்வமின்றி புன்னகைத்து கடந்து போய்விடுகிறான். பின்னாளில் இவனே அலைந்து திரிந்து  கண்டுபிடித்த குற்றவாளி கொலைகாரனில்லை எனத் தெரியவரும் போது , அதை நம்பாமல் தன் விசாரணையின் மீதான நம்பிக்கையில் மூர்க்கமடைகிறான். உண்மையில் புதிய டிடெக்டிவ் அனுபவம் அடைந்துவிட்டான். பழைய டிடெக்டிவ்களைப்போலாகிவிடுகிறான் என்பதுதான் இதன் உள்ளர்த்தம் அல்லவா?

இதை எப்படி யுத்தம் செய் படத்துடன் ஒப்பிடுவது? தொடர் கொலைகள். மூன்று டிடெக்டிவ். இதைத்தவிர இரண்டு படங்களுக்கும் பொதுவான அம்சங்களை எப்படி நிறுவுவது. ஒன்றுமேயில்லை. கொலைகளின் பின்புலம், விசாரணை முறைகள், எல்லாமே வேறு வேறு. எதோ எங்கயோ படித்துவிட்டு சும்மா போகிற போக்கில், மிஷ்கின் காப்பி அடித்தார் என அடித்துவிட்டால் தன்னையும் பெரிய ஆளாக நிறுவிக்கொள்ள எத்தனிக்கும் சிறுபிள்ளைத் தனத்தைத்தவிர இரு படங்களையும் ஒன்று, காப்பி, குளோனிங்க் என புலம்ப எந்த முகாந்திரமும் இல்லை.

உணமையில் மெமரிஸ் ஆப் மர்டர் திரைப்படத்திலேயே சிலாகித்துச் சொல்லுமளவு கலையம்சம் எனபெரிதாய் ஒன்றுமில்லை அந்த அபத்த விசாரணை குறித்த பகடிக் காட்சிகளைத் தவிர்த்து, படம் ஒரு வெகுஜன மர்மத்திரைப்படம் அவ்வளவே.

%d bloggers like this: